اگر چه با غروبها جهان قشنگ می شود

وجبهه ای که شعرها در آن تفنگ میشود

میان ما وابرها دوباره جنگ میشود

ببین که رنگ آبی اش چه سرخ رنگ میشود

وشیشه های بغض ما اسیر سنگ می شود

بیا که با تو این غروب کمی قشنگ میشود

چندی به قهر گر چه زما رخ نهفته بود
دیشب ز آشتی به برم تنگ خفته بود
شب تا سحر نخفته و در پیش روی ماه
گه بوسه وام داده و گاهی گرفته بود
بودم بهار حُسن که از همّت لبش
گل های بوسه بر سر و رویم شکفته بود
در پایش اوفتادم و دانست عاشقم
این راز اگرچه در دل تنگم نهفته بود
خاموش بود و قصه ی او را به گوش من
آن دل که می طپید به صد شور گفته بود
سیمین نثار مقدم پر مهر دوست کرد
آن دانه های دُر که شب هجر سفته بود.

in web lag taghriban bara ye modate toolani

up nemishe...

khyeli doosteton daram

ghorbane hame shoma:somi

به پندار تو:

جهانم زيباست!

جامه ام ديباست!

ديده ام بيناست!

زبانم گوياست!

قفسم طلاست!

به اين ارزد كه دلم تنهاست؟

قانون عشق:

يك پسر با يك نگاه از يك دختر خوشش مياد ...

 و عشق از طرف اون شروع ميشه ...

 تا جايي كه زندگيش رو پاي عشقش ميذاره ...

اما دختر باور نميكنه ...

 چون يك چيزهايي ديده و شنديده ...

 تا دختر مياد پسر رو باور كنه ، پسر دلسرد و خسته ميشه ...

 ميره با يكي ديگه ...

 بعد كه دختر تازه تونسته پسر رو باور كنه ميره طرفش ...

اما پسر رو با يكي ديگه ميبينه ...

اينجاست كه ميگه: حدسم درست بود ...

مرگ: 

تا که بودیم نبودیم کسی       کشت مارا غم بی هم نفسی

تا که رفتیم همه یار شدن      خفته ایم همه بیدار شدن

در حیرتم از مرام این مردم پست       این طایفه زنده کش مرده پرست

تا که هست به ذلت بکشندش به جفا      تا که رفت به عزت ببرندش سرو دست 

سلام

نیمه ای گمشده دیگر این عکس

بی احساس ترین کلمه بی تفاوتی است مراقب آن باش

دوستانه ترین کلمه رفاقت است از آن سو استفاده مکن

زیباترین کلمه راستی  است با آن رو راست باش

زشت ترین کلمه دو رویی است یک رنگ باش

می گویم

از عشق " عشق خدایی" عشق به خدا

امروز تنهای تنها هم صدا با خدا می خوانم

با گذشت و بردبری می خوانم خدا را

امروز آسمان خدا را با بصیرتی بزرگ تر می بینم

دیروز های پیش از پروردگارم آموختمهمه آسمان را

من آموختماز خدای عالمیان

عشق و پاکی و بردباری و گذشت آسمونی بودن

اما هرگز نمی دانستم که باید در آغاز قلبی بزرگ و آغوشی گرم از صدقت را بیاموزم

اما می دانم برای آموختن همیشه وقت هست تا زمان بودن!!!

چه کرده ای تو با دلم که این چنین شکسته ام

  شکسته ام چو تار غم ؛چه کرده ای تو با دلم

  صدای خسته مرا نمی دهی دگر جواب

  دو چشم من نمی رود بدون تو دگر به خواب

  به هر دری که می روم تو را نظاره می کنم

  به جای بوسه بر لبت به گل اشاره می کنم

  تمام شعرهای من به پای یک نگاه تو

  گر از توام جدا کنند فنا شوم به راه تو

       کاش می شد بر خلاف سرنوشت

       قسمت و تقدیر را از سر نوشت

       کاش می شد چشم و دل را باز کرد

       نغمه ها ی دوستی را ساز کرد

      کاش می شد عشق را آغاز کرد

     

دنيا اين جوريه ديگه: اگه گريه كني ميگن كم آوردي ، اگه بخندي ميگن ديوونست ، اگه دل ببندي

 تنهات ميزارن ، اگه عاشق بشي دلتو ميشكنن ، با اين حال بايد لحظه اي را گريست ، دمي را

خنديد ، ساعتي را دل بست و عمري عاشقانه زيست

به که دل باید بست؟!

به چه دلخوش باید بود؟!

 وقتی از باغچه ها بوی خزان می آید

و شقایق مرده است عشق را جای دگر باید جست...

 یاس را جای دگر باید کاشت

کاش دوباره بارون بياد

اشک خدا رو ببوسم!

تا که دلم جون بگير

بازم تنها

بازم خسته ودل شکسته

بازم همون قصه ی قدیمی خنجر دوست

بازم همون شعر قدیمی:

هرکس به طریقی دل ما میشکند

بیگانه جدا دوست جدا میشکند

بیگانه اگر میشکند حرفی نیست

از دوست بپرسید چرا میشکند

حالا دیگه دل ماشده شبیه یه چینی شکسته که میخوان بندش بزنن اما .....

بابا یکی پیدا نمی شه به این بی انصافا بگه دل شکسته دیگه بند نمی خوره

اگرم بخوره دیگه این دل که اون دل قدیمی نمی شه

کاش کودک بودم تا بزرگترين شيطنت زندگي ام نقاشي روي ديوار بود ، اي کاش کودک بودم تا از ته دل مي خنديدم نه اينکه مجبور باشم همواره تبسمي تلخ بر لب داشته باشم ، اي کاش کودک بودم تا در اوج ناراحتي و درد با يک بوسه همه چيز را فراموش مي کردم

گر نيايی تا قيامت انتظارت می کشم. منت عشق از نگاه پر شرابت می کشم. ناز چندين ساله ی چشم خمارت می کشم. تا نفس باقيست اينجا انتظارت می کشم.....